Een tijdje geleden heb ik eindelijk de documentaire Food, Inc gekeken. Het is een documentaire in de lijn van An Inconvenient Truth een film die je aan het denken zou moeten zetten over het hoofdonderwerp: de invloed van grote corporate organisaties op onze voedselketen.
Synopsis: Food Inc. maakt korte metten met het pastorale imago van de meeste supermarktproducten. Terwijl verpakkingen met gelukkige koeien, silo’s en groen gras het ideaalbeeld van agrarisch Amerika in stand houden, gaat regisseur Robert Kenner op zoek naar ‘het ware verhaal’. Zo komt hij terecht bij boeren die onder het juk van grote vleesbedrijven als Tyson willen uitkomen. Een boerin die weigerde te voldoen aan de opdracht om donkere tunnels voor haar kippen te bouwen, werd daarvoor gestraft met het opzeggen van haar contract. Een andere geïnterviewde boer laat zijn kippen juist wel door hun poten zakken vanwege hun onnatuurlijk snelle groei. Want dat levert “meer geld op in mijn zak.” De misstanden die Kenner via interviews aan de kaak wil stellen zijn legio: misbruik van dieren en medewerkers aan de lopende band van vleesbedrijven, E. Colibacteriën in hamburgers, machtwellust van sojabonengigant Monsanto en een diabetesexplosie doordat vooral slecht voedsel goedkoop is. Robert Kenner laat zien hoe het mogelijk is dat je een hamburger voor slechts één dollar kunt kopen: vooral de slechte calorieën worden door de overheid gesubsidieerd. Schrijvers Michael Pollan en Eric Schlosser worden geïnterviewd en bevestigen veel van Kenners onsmakelijke bevindingen.
bron: IDFA
Het is sowieso qua beeld een prachtige film om eens te kijken maar het belangrijkste is dat de de documentaire heeft gewerkt, het heeft me aan het denken gezet.
Ik heb er zelfs deze blogpost over geschreven *wink*
Wat in de VS gebeurt is hier ook gaande, we halen ook een hoop producten uit de VS dus dat is logisch. En dat is best shocking: doordat we ons niet meer bewust zijn van hoe ons voedsel wordt geproduceerd is er een marktwerking ontstaan die hoofdzakelijk wordt gedreven door de prijs. Hierdoor is het aanbod erg eenzijdig geworden en wordt het erg duur om ‘normaal voedsel’ te produceren. In sommige delen van de VS is het goedkoper om fast-food (hamburgers bij de Maccy-D’s of BK) te eten dan groente te kopen en zelf te koken.
Nadat ik volledig ontdaan was van het eerste deel van de documentaire kreeg ik weer hoop. Door de marktwerking die allom aanwezig is in deze industrie kun je zelf prima een bijdrage leveren aan verandering. Elk product wat bij de supermarkt over de scanner gaat is immers een ‘stem’ voor of tegen verandering. Elke platgespoten kip die je koopt houd het probleem in stand. Elk stukje biologisch vlees dat je koopt is een aanmoediging voor de boeren die wel graag verantwoord hun vak uit willen oefenen. Daarnaast zijn er nog een aantal dingen waar je rekening mee kunt houden, de ’10 geboden’ luiden als volgt:
OK, nog even dit: ik loop tegenwoordig niet iedere dag op geitenwollen sokken en keten mezelf niet vast aan treinrails om te demonstreren tegen een varkenstransport. Naast dat het zielig is voor de diertjes en de werknemers in de industrie is het ook zielig voor de consument. Het is best een prettig idee dat je enigszins weet wat je eet.
Op de site over de film vind je meer informatie over de film zelf en het gedachtegoed.
Ga hem checken, ben benieuwd wat je ervan vindt!
Tags: Documentaire, Food Inc.
Reageer | Reactie Feed 
|
